به گزارش شهرآرانیوز؛ بیتردید و بدون اغراق، منابر حسینیه امامخمینی (ره) که اغلب در محضر رهبر شهید انقلاب برگزار میشد، از اثرگذارترین، پرمخاطبترین و جریانسازترین منابر بود و از همین تریبون، بسیاری از موضعگیریهای ایران اسلامی به رساترین شکل ممکن مطرح میشد.
چنین منبری آنهم در محضر قائد شهید قطعا با شیرینیها و سختیهای خاص همراه بوده است و منبریهایی که طعم آن را چشیدهاند، هرگز طعم خوشش را از یاد نمیبرند. بهمناسبت فرارسیدن اربعین امام شهید، در اینباره با حجتالاسلاموالمسلمین رحیم شرفی، سخنران آستانقدسرضوی که تجربه منبر رفتن در محضر حضرت آقا را دارد، گفتوگو کردهایم.
منبر حسینیه امامخمینی (ره)، منبری خاص است و با دیگر منابر مقایسهشدنی نیست، حساسیتی خاص دارد و تریبون کشور محسوب میشود؛ برای همین هم هجمه اضطراب برای ایراد آن زیاد است؛ فقط توسل به امامرضا (ع) و امامزمان (عج) به من کمک کرد که در آن فضای خاص منبر بروم.
علاوهبر این، سخنرانی در حضور شخص رهبر شهید انقلاب که در فن منبر استاد مسلم بودند، کار سخنران را بسیار سخت و حسابشده میکرد، حتی دکتر رفیعی یکبار در اینباره به من گفت: با اینکه ۱۵ سال است در حسینیه امامخمینی (ره) منبر میروم، هربار استرس دارم؛ البته در عین استرس و حساسیت منبر، حضور پدرانه رهبر شهید انقلاب به ما آرامش میداد؛ برای مثال یادم هست اِعراب یکی از جملات را اشتباه خواندم، آقا متوجه این نکته بودند، اما به روی من نیاوردند.
روز موعود فرارسید و به بیت رهبری رفتیم. تقریبا نیمساعتی حضور داشتیم تااینکه حضرت آقا آمدند و من با موضوع مذکور منبر رفتم. بعد از منبر، ایشان نکات مهمی را درباره سیره جهادی و سیاسی اهلبیت (ع)، بیان و تأکید کردند که باید روی این موضوع بیشتر کار شود و دغدغهمند طرح این سیره در منابر بودند. بعد از اتمام جلسه و رفتن به حیاط، حاجآقا سیدمظاهر حسینی، مسئول تشریفات، جملهای گفت که برای ما خیلی مهم و انگیزه بخش بود. وی از قول رهبر فرزانه انقلاب گفت که حضرت آقا با نگاه پدرانه خود فرمودند: «من به خطابه خراسان، امیدوار شدم.»
در منویات حضرت آقا هست که فرمودند: «هیچ تریبونی در جامعه نمیتواند جای منبر را بگیرد.» یعنی هر کار تبلیغی در هر قالبی اعم از تبلیغ چهرهبهچهره، تئاتر، مجموعههای تلویزیونی، فیلم و... جای منبر را نمیگیرد؛ چون منبر فضایی فوقالعاده مقدس و مخاطبانی از همه اقشار و سنین دارد، لذا منبریها باید توجه کنند که کار آنها با همه فرق دارد؛ برای همین هم منبری باید اهل نافله شب، توسل به اهلبیت (ع) و معنویت باشد تا بتواند بر مخاطب اثر بگذارد.
نگاه حضرت آقا در سخنرانیهای خودشان، بیشتر توجه به نصرت الهی و وعدههای خدا و نترسیدن از طاغوتها و استکبار و عدم باج دادن به مستکبران بود. جالب است که بدانیم بیشترین آیهای که حضرت آقا در سالهای زعامت در سخنان تلاوت کردهاند، آیه شریف «وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ» بوده است؛ یعنی خدا قطعا یاری میکند کسی که خدا را یاری کند. این نشان میدهد که نگاه رهبر شهید انقلاب، مبارزه با طاغوت و بهرهمندی از نصرت الهی در این مبارزه است. با اطلاع از این افق نگاه ایشان، من هم محتوای منابر را با نگاه جهادی، نترسیدن از دشمن، توکل بر خدا و اینکه «مؤمن اگر مؤمن باشد و نترسد، پیروز میشود»، تنظیم کردم.
بار دوم همزمان با اربعین حسینی و پس از جنگ تحمیلی دوازدهروزه بود که برای سخنرانی البته اینبار در حسینیه امامخمینی (ره) دعوت شدم. مجدد همان دقتنظرها و جلسات را داشتیم و باتوجهبه حساسیت شرایط و حضور دانشجویان و جوانان و نیز احتمال حضور حضرت آقا در جلسه اربعین، سرانجام به این نتیجه رسیدیم که موضوع «نصرت الهی» در منبر، مطرح شود. بهدلیل شرایط جنگی و وقوع دومین جنگ تحمیلی، ایشان در جلسه حضور نیافتند، اما وزرای علوم و بهداشت، برخی فرماندهان نظامی همچون سردار شهید سیدمحمد شیرازی، حضور داشتند و حاجمیثم مطیعی مداحی کرد.
روضه که تمام شد، از آقا اجازه گرفتم که دستشان را ببوسم. ایشان نگاه خاصی که بهمنزله خجالت از این درخواست بود، به من کردند که هیچگاه فراموشش نمیکنم و بعد دستشان را بوسیدم و از آقا پرسیدم نکته و توصیهای دارید. ایشان فرمودند: «تمام آیاتی که خوانده شد، بجا بود.» بعد از بازگشت به مشهد حجتالاسلاموالمسلمین علیزاده از استادان مشهدی که وی هم در بیت و هم در حسینیه محضر آقا منبر رفته است، به من انگشتری از جانب ایشان هدیه داد. مسئول دفتر رهبر شهید، انگشترها را داده بود یکی برای من و دیگری برای آقای علیزاده و گفته بود این انگشترها همراه آقا بوده است.
نخستینبار برای سالروز شهادت امامجواد (ع) از معاونت تبلیغات آستانقدسرضوی با من تماس گرفتند و گفتند: برای سخنرانی در محضر رهبر انقلاب در سالروز شهادت امامجواد (ع) آماده باشید. برای انتخاب موضوع و آمادگی منبر رفتن، جلسات فشردهای برگزار کردیم و پس از بررسی موضوعات مختلف، نهایتا قرار شد با موضوع «وعدههای الهی در قرآن» در محضر رهبر شهید سخنرانی کنم.
بنا بر تجربه شخصی میگویم که معظمله به انس با قرآن و منبر قرآنی توجه و تأکید خاص داشتند. خاطرم هست در نخستین منبر در محضر ایشان در سالروز شهادت امامجواد (ع)، بعد از منبر، حضرت آقا دو نکته مهم را با نگاه پدرانه بیان کردند؛ نخست آنکه فرمودند: «منبر، قرآنی بود.» یعنی ایشان به استفاده از آیات قرآن در منبر توجه میکردند و دوم آنکه فرمودند: «دستهبندی شده بود.» یعنی نظم و دستهبندی محتوای منبر برای ایشان مهم بود؛ اینکه منبر باید سیر و هدف مقدمه و اصل بحث و جمعبندی داشته باشد. اینها اصولی است که منبریها باید رعایت کنند؛ بهویژه در موضوع انس بیشتر با قرآن.
بار سوم برای شب اول فاطمیه بود که مجددا از معاونت تبلیغات آستانقدسرضوی با من تماس گرفتند. حساسیت این جلسه در حسینیه امامخمینی (ره) بهدلیل احتمال حضور حضرت آقا و رئیسجمهور و دیگر شخصیتها، بیشتر بود و بعد از بررسی، قرار شد با موضوع «دشمنشناسی از نگاه قرآن کریم» منبر بروم.
تا زمان شروع منبر، معظمله نیامده بودند. آماده سخنرانی شدم و هنوز منبر را شروع نکرده بودم که شخصی که بلندگو را تنظیم میکرد، آهسته گفت «آقا تشریف میآورند.» آقا از درِ کناری منبر وارد شدند و به من تفقد کردند و در جای مخصوص نشستند. از ایشان اجازه گرفتم و منبر آغاز شد. به لطف خدا منبر خوبی بود. پس از اتمام منبر، به محضر ایشان رفتم و در محضرشان نشستم.